وز یار به هر زخمی افگار نخواهم شد

از توبه و قرایی بیزار شدم، لیکن

از رندی و قلاشی بیزار نخواهم شد

از دوست به هر خشمی آزرده نخواهم گشت

چون یار من او باشد، بی یار نخواهم ماند

چون غم خورم او باشد غم خوار نخواهم شد

تا دلبرم او باشد دل بر دگری ننهم