تا مهر گیاهی ز گل تیره برآید

از یک سر مویی که ز رخسار گشادند

تا باز گشادند سر زلف ز رخسار

از روی جهان زلف شب تار گشادند

بر روی زمین چشمه انوار گشادند

تا لاله رخی در چمن آید به تماشا

از چهره گل پرده زنگار گشادند