مهیا پسته و بادام کردند

چو گوی حسن در میدان فگندند

به یک جولان دو عالم رام کردند

ز بهر نقل مستان از لب و چشم

از آن لب، کز درصد آفرین است

نصیب بی دلان دشنام کردند

به مجلس نیک و بد را جای دادند