بو که بویی به مشامم ز گلستان آید

یوسف گم شده را گرچه نیابم به جهان

لاجرم سینه من کلبه احزان آید

بلبل آسا همه شب تا به سحر ناله زنم

او چه خواهد؟ که همی با وطن آید، لیکن

تا خود از درگه تقدیر چه فرمان آید

به عراق ار نرسد باز عراقی چه عجب!