که آواز خوش از هر سو ز خلقی زار می آید

صبا وقت سحر گویی ز کوی یار می آید

که بوی او شفای جان هر بیمار می آید

نسیم خوش مگر از باغ جلوه می دهد گل را

بیا در گلشن ای بی دل، به بوی گل برافشان جان

که از گلزار و گل امروز بوی یار می آید

گل از شادی همی خندد، من از غم زار می گریم