غمت هردم دگرسان می نماید

بپرس آخر که: بی تو چونم، ای جان،

که جانم بس پریشان می نماید

مرا جور و جفا و رنج و محنت

ز جان سیر آمدم بی روی خوبت

جهان بر من چو زندان می نماید

عراقی خود ندارد چشم، ورنه