مرا جور و جفا و رنج و محنت

که دردت مرهم جان می نماید

بپرس آخر که: بی تو چونم، ای جان،

که جانم بس پریشان می نماید

غمت هردم دگرسان می نماید

ز جان سیر آمدم بی روی خوبت

جهان بر من چو زندان می نماید