درآ به مجلس و پیش از طعام باده بیار

غلام روی توام، ای غلام، باده بیار

که فارغ آمدم از ننگ و نام، باده بیار

کرشمه های خوش تو شراب ناب من است

به غمزه ای چو مرا مست می توانی کرد

چه حاجت است صراحی و جام؟ باده بیار

به مستی از لب تو وام کرده ام بوسی