به غمزه ای چو مرا مست می توانی کرد

که فارغ آمدم از ننگ و نام، باده بیار

کرشمه های خوش تو شراب ناب من است

درآ به مجلس و پیش از طعام باده بیار

چه حاجت است صراحی و جام؟ باده بیار

به مستی از لب تو وام کرده ام بوسی

گر آمدی به تقاضای وام، باده بیار