مگر که مرغ طرب درفتد به دام مرا

چه حاجت است صراحی و جام؟ باده بیار

به مستی از لب تو وام کرده ام بوسی

گر آمدی به تقاضای وام، باده بیار

شده است تن همه دیده چو دام، باده بیار

کجاست دانه مرغان؟ که طوطی روحم

فتاد از پی دانه به دام، باده بیار