که آفتاب برآید ز جام، باده بیار

ز انتظار چو ساغر دلم پر از خون شد

مدار منتظرم بر دوام، باده بیار

اگر چه روز فروشد، صبوح فوت مکن

درین مقام که خونم حلال می داری

مدار خون صراحی حرام، باده بیار

به وقت شام، بیا تا قضای صبح کنیم