مرا، کاهل خراباتم، در خمار اولی تر

ز رویش هرچه بگشایم نقاب روی او اولی

ز زلفش هر چه بر بندم، مرا زنار اولی تر

کسی کاهل مناجات است او را کنج مسجد به

فریب غمزه ساقی چو بستاند مرا از من

لبش با جان من در کار و من بی کار اولی تر

چو زان می درکشم جامی، جهان را جرعه ای بخشم