می گدازد در دهان ما شکر

وامق ار دیدی لب شیرین تو

خود نجستی از لب عذرا شکر

نام تو تا بر زبان ما گذشت

از لب و دندان تو در حیرتم

تا گهر چون می کند پیدا شکر؟

تا دهانت شکرستان گشت و لب