مرا که جان به لب آمد کجا برم تریاک؟

دل مرا، که به هر حال صید لاغر توست

چو می کشیش، میفگن، ببند بر فتراک

کنون اگر نرسی، کی رسی به فریادم؟

دلم که آینه ای شد، چرا نمی تابد

درو رخ تو؟ همانا که نیست آینه پاک

چو آفتاب بهر ذره می نماید رخ