دلم که آینه ای شد، چرا نمی تابد

چو می کشیش، میفگن، ببند بر فتراک

کنون اگر نرسی، کی رسی به فریادم؟

مرا که جان به لب آمد کجا برم تریاک؟

درو رخ تو؟ همانا که نیست آینه پاک

چو آفتاب بهر ذره می نماید رخ

ولیک چشم عراقی نمی کند ادراک