گرچه درویش و گدا افتاده ام

بر درش گر مفلسان را بار نیست

پس من مسکین چرا افتاده ام؟

هم نیم نومید از درگاه او

عاقبت نیکو شود کارم، چو من

بر سر کوی رجا افتاده ام

هان! عراقی، غم مخور، کز بهر تو