پس من مسکین چرا افتاده ام؟

ننگ می دارد ز درویشی من

چون کنم؟ چون بینوا افتاده ام

بر درش گر مفلسان را بار نیست

هم نیم نومید از درگاه او

گرچه درویش و گدا افتاده ام

عاقبت نیکو شود کارم، چو من