ننگ می دارد ز درویشی من

از من بیچاره، تا افتاده ام

دست من نگرفت روزی از کرم

تا ز دست او ز پا افتاده ام

چون کنم؟ چون بینوا افتاده ام

بر درش گر مفلسان را بار نیست

پس من مسکین چرا افتاده ام؟