تا ز دست او ز پا افتاده ام

یاد ناورد آن نگار بی وفا

از من بیچاره، تا افتاده ام

دست من نگرفت روزی از کرم

ننگ می دارد ز درویشی من

چون کنم؟ چون بینوا افتاده ام

بر درش گر مفلسان را بار نیست