من بر امید درد تو بیمار مانده ام

ور در خور وصال نیم مرهمی فرست

از درد خویشتن، که دل افگار مانده ام

دردت چو می دهد دل بیمار را شفا

بیمار پرسش از تو نیاید، به درد گو:

تا باز پرسدم، که جگرخوار مانده ام

مانا که بر در تو عراقی عزیز نیست