دردی غمم مده، که من خود

خونابه بده بجای آبم

خون شد جگرم، شراب در ده

تا کی دهی از جگر کبابم؟

از درد فراق تو خرابم

از تابش می دلم برافروز

تا روی دل از جهان بتابم