تا روی دل از جهان بتابم

دردی غمم مده، که من خود

از درد فراق تو خرابم

از تابش می دلم برافروز

در کیسه من چو نیست نقدی

دانم ندهی شراب نابم

چون خاک در توام ، کرم کن