دانم ندهی شراب نابم

از تابش می دلم برافروز

تا روی دل از جهان بتابم

در کیسه من چو نیست نقدی

چون خاک در توام ، کرم کن

یاد آر به جرعه ای شرابم

می ده، که ز هستی عراقی