نگارا، بر تو نگزینم کسی را

اگر با من خوشستی غمگسارم

به آب دیده دست از خود بشویم

کنون کز دست بیرون شد نگارم

تویی از جمله خوبان اختیارم

مرا جانی، که می دارم تو را دوست

عجب نبود که جان را دوست دارم