چه بازم در ره عشقت؟ که جان شایان نمی دانم

بجز غوغای عشق تو درون دل نمی یابم

بجز سودای وصل تو میان جان نمی دانم

چه آرم بر در وصلت؟ که دل لایق نمی افتد

یکی دل داشتم پر خون شد آن هم از کفم بیرون

کجا افتاد آن مجنون، درین دوران؟ نمی دانم

دلم سرگشته می دارد سر زلف پریشانت