یکی دل داشتم پر خون شد آن هم از کفم بیرون

بجز سودای وصل تو میان جان نمی دانم

چه آرم بر در وصلت؟ که دل لایق نمی افتد

چه بازم در ره عشقت؟ که جان شایان نمی دانم

کجا افتاد آن مجنون، درین دوران؟ نمی دانم

دلم سرگشته می دارد سر زلف پریشانت

چه می خواهد ازین مسکین سرگردان؟ نمی دانم