چو اندر چشم هر ذره، چو خورشید آشکارایی

مرا یک موی بر تن نیست کت خواهان نمی دانم

چه بی روزی کسم، یارب، که از وصل تو محرومم!

چرا شد قسمت بختم ز تو حرمان؟ نمی دانم

چرایی از من حیران چنین پنهان؟ نمی دانم

به امید وصال تو دلم را شاد می دارم

چرا درد دل خود را دگر درمان نمی دانم؟