چرایی از من حیران چنین پنهان؟ نمی دانم

چه بی روزی کسم، یارب، که از وصل تو محرومم!

چرا شد قسمت بختم ز تو حرمان؟ نمی دانم

چو اندر چشم هر ذره، چو خورشید آشکارایی

به امید وصال تو دلم را شاد می دارم

چرا درد دل خود را دگر درمان نمی دانم؟

نمی یابم تو را در دل، نه در عالم، نه در گیتی