بر سر خوان درد او درد بسی کشیده ام

وقت سحر به کوی او بهر جواب می روم

از می ناب جزع او گرچه خراب گشته ام

تا دهد از کرشمه ام باز شراب، می روم

تا کشم از دو لعل او باده ناب می روم

جذبه حسن دلکشش می کشدم به سوی خود

از پی آن کشش دگر، همچو ذباب می روم