تا کشم از دو لعل او باده ناب می روم

از می ناب جزع او گرچه خراب گشته ام

تا دهد از کرشمه ام باز شراب، می روم

بر سر خوان درد او درد بسی کشیده ام

جذبه حسن دلکشش می کشدم به سوی خود

از پی آن کشش دگر، همچو ذباب می روم

برقع تن ز شوق او پیش رخش گشادمی