جان فشانیم، اگر آن رخ زیبا بینیم

تا کی از دست فراق تو ستم ها بینیم؟

هیچ باشد که تو را بار دگر وابینیم

دل دهیم، از سر زلف تو چو بویی یابیم

روی خوب تو که هر دم دگران می بینند

چه شود گر بگذاری تو دمی ما بینیم؟

ما که دور از تو ز هجرانت به جان آمده ایم