چه شود گر بگذاری تو دمی ما بینیم؟

دل دهیم، از سر زلف تو چو بویی یابیم

جان فشانیم، اگر آن رخ زیبا بینیم

روی خوب تو که هر دم دگران می بینند

ما که دور از تو ز هجرانت به جان آمده ایم

از فراق تو بگو: چند بلاها بینیم؟

خورد زنگار غمت آینه دل به فسوس