خورد زنگار غمت آینه دل به فسوس

چه شود گر بگذاری تو دمی ما بینیم؟

ما که دور از تو ز هجرانت به جان آمده ایم

از فراق تو بگو: چند بلاها بینیم؟

نیست ممکن که جمال تو در آنجا بینیم

گم شد آخر دل ما، بر در تو آمده ایم

تا بود کان دل گم کرده خود وابینیم