جهان را به دست تو اندر نهم

همه از من انگار ای پهلوان

بدی ناید از شاه روشن روان

ازان پس که من تاج بر سر نهم

نه نزدیک دادار باشد گناه

نه شرم آیدم نیز از روی شاه

چو تو بازگردی به زابلستان