چو تو بازگردی به زابلستان

جهان را به دست تو اندر نهم

نه نزدیک دادار باشد گناه

نه شرم آیدم نیز از روی شاه

به هنگام بشکوفه گلستان

ز من نیز یابی بسی خواسته

که گردد بر و بومت آراسته