که گردد بر و بومت آراسته

چو تو بازگردی به زابلستان

به هنگام بشکوفه گلستان

ز من نیز یابی بسی خواسته

بدو گفت رستم که ای نامدار

همی جستم از داور کردگار

که خرم کنم دل به دیدار تو