ز تیر غمزه مستت حذر کردن توان؟ نتوان

چو چشم مست خونریزت ز مژگان ناوک اندازد

بجز جان پیش تیر تو سپر کردن توان؟ نتوان

گرفتم خود که بگریزم ز دام زلف دلگیرت

نگویی چشم مستت را، که خون من همی ریزد

ز خون بی گناه او را حذر کردن توان؟ نتوان

بگو با غمزه شوخت، که رسوای جهانم کرد: