نگویی چشم مستت را، که خون من همی ریزد

بجز جان پیش تیر تو سپر کردن توان؟ نتوان

گرفتم خود که بگریزم ز دام زلف دلگیرت

ز تیر غمزه مستت حذر کردن توان؟ نتوان

ز خون بی گناه او را حذر کردن توان؟ نتوان

بگو با غمزه شوخت، که رسوای جهانم کرد:

به پیران سر عراقی را سمر کردن توان؟ نتوان