در میان خاک و خون افتان و خیزان زیستن؟

ای ز جان خوشتر، بیا، تا بر تو افشانم روان

نزد تو مردن به از تو دور و حیران زیستن

بر سر کویت چه خوش باشد به بوی وصل تو

از خودم دور افگنی، وانگاه گویی: خوش بزی

بی دلان را مرگ باشد بی تو، ای جان، زیستن

هان! عراقی، جان به جانان ده، گران جانی مکن