زیبد، که باز شد در بستان صبحگاه

خوش نغمه ای است نغمه مرغان صبح دم

خوش نعره ای است نعره مستان صبحگاه

وقتی خوش است و مرغ دل ار نغمه ای زند

از صد نسیم گلشن فردوس خوشتر است

بادی که می وزد ز گلستان صبحگاه

در خلد هرچه نسیه تو را وعده داده اند