روحی بدین لطیفی در چاه تن فگنده

در بارگاه صورت تختش عیان نهاده

از نیست هست کرده، از بهر جلوه خود

وانگه نشان هستی بر بی نشان نهاده

سری بدین عزیزی در قعر جان نهاده

خود کرده رهنمایی آدم به سوی گندم

ابلیس بهر تادیب اندر میان نهاده