شیفته تو انس و جان، انس روان کیستی؟

ای به تو زنده جسم و جان، مونس جان کیستی؟

مهر ز من گسسته ای، با دگری نشسته ای

رنج ز من شکسته ای، راحت جان کیستی؟

چون ز من جدا نه ای، چیست که آشنا نه ای؟