چون ز من جدا نه ای، چیست که آشنا نه ای؟

شیفته تو انس و جان، انس روان کیستی؟

مهر ز من گسسته ای، با دگری نشسته ای

رنج ز من شکسته ای، راحت جان کیستی؟

یک دم از آن ما نه ای، آخر از آن کیستی؟

نز تو به من رسد اثر، نه به رخت کنم نظر

از تو دو کون بی خبر، پس تو عیان کیستی؟