ای دو جهان غلام تو، جان و جهان کیستی؟

نز تو به من رسد اثر، نه به رخت کنم نظر

از تو دو کون بی خبر، پس تو عیان کیستی؟

صید دلم به دام تو، توسن چرخ رام تو

یافتمی به روز و شب از لب لعل تو رطب

هیچ ندانم از دو لب شهد فشان کیستی؟

بر سر کویت چون سگان هر سحری کنم فغان