بدو گر زنده ای، یابی ز مرگ آسایش کلی

ببین چون می زیی امروز، فردا آن چنان میری

اگر مشتاق جانانی چو مردی زیستی جاوید

و گر عشقی دگر داری ندانم تا چسان میری؟

و گر زنده به جانی تو، ضرورت جان کنان میری

عراقی، گفتنت سهل است ولیکن فعل می باید

و گر تو هم از آنان به مردن هم چنان میری