به هیچ وجه مرا نیست با تو انبازی

دلم، که در سر زلف تو شد، طمع دارد

ز پای بوس تو بر گردنان سرافرازی

اگر تن است و اگر جان، فدای توست همه

بساز با من مسکین، که ساز بزم توام

ز پرده ساز نباشد غریب دمسازی

صدای صوت توام، گرچه زار می نالم