بدان خوشم که تو با ناله ام هم آوازی

بساز با من مسکین، که ساز بزم توام

ز پرده ساز نباشد غریب دمسازی

صدای صوت توام، گرچه زار می نالم

از آن خوش است چو نی ناله ام به گوش جهان

که هیچ دم نزنم تا توام به ننوازی

بهر چه می نگرم چون رخ تو می بینم