بهر چه می نگرم چون رخ تو می بینم

بدان خوشم که تو با ناله ام هم آوازی

از آن خوش است چو نی ناله ام به گوش جهان

که هیچ دم نزنم تا توام به ننوازی

بگویم: از همه خوبان به حسن ممتازی

کمال حسن تو را چون نهایتی نبود

چگونه بر رخ زیبات برقع اندازی؟