لیکن از بیم نیارم که برآرم نفسی

تو خود انصاف بده، بلبل جان مشتاق

بی گلستان رخت چند تپد در قفسی؟

آتش هجر تو پنهان جگرم می سوزد

مکن از خاک سر کوی عراقی را دور

باش، گو: کم نشود قیمت گوهر ز خسی