چون دلم را درد او درمان و جان را مرهم است

تا شبی در خواب نازم رخ نمودی کاشکی

در پی سیمرغ وصلش عالمی دل خسته اند

بودی او را در همه عالم وجودی کاشکی

بر سر دردم دگر دردی فزودی کاشکی

حلقه امید تا کی بر در وصلش زنم؟

دست لطفش این در بسته گشودی کاشکی